پ.ن: هميشه فكر كردم آدما به يه فضاي خصوصي براي حرف زدن نياز دارن. فضايي كه خيلي راحت بشه توش حرف زد و چون آشنايي اونجا وجود نداره خيلي تعارفات روزمره رو ميشه كنار گذاشت. خيلي وقتها هم به يه فضايي براي حرف زدن و تبادل نظر با دوستانش نياز داره. دوستاني كه دوستشون داره و گاهي دلش مي خواد نظرات و عقايدشون رو بدونه. يه وقت هايي هم هست كه انقدر فكر تو سرته كه گفتنش (يا نوشتنش) نه تنها بهت كمك نمي كنه، بلكه افكارت رو مشوش تر مي كنه. نمي دونم شايد هم افكارت منظم نيست و اينه كه آزارت ميده.

خلاصه اينكه الان به هر دليلي كه هست دلم نمي خواد به همين نوشتن هاي نصفه نيمه و نيم بند ادامه بدم و وجود اينجا مثل يه تكليف نانوشته رو دوشم سنگيني مي كنه. دائم فكر مي كنم بايد پست بذارم و به روزش كنم اما دستم هم به نوشتن نميره. به همين دليل مي خوام فعلا تعطيلي اين وبلاگ رو اعلام كنم تا فكرم از بابتش راحت بشه.

از تمام كساني كه تو اين مدت به اينجا سر زدن تشكر مي كنم.

يا علي

Free image hosting" />

مدتهاست كه به دلايل مختلف نتونستم به اينجا و به وبلاگ دوستاي ديگه سر بزنم. براي همين كمي با تاخير سال نو رو به همتون تبريك ميگم و سالي خوب و سرشار از موفقيت براي همگي آرزو ميكنم. از تمام دوستاني كه پيغام خصوصي گذاشتن و من جواب نداده بودم عذر مي خوام. اميدوارم اين خونه امسال زود به زود نوسازي بشه!

لطفا به وبلاگ "تا جايي كه مي توانم" سر بزنيد.